De volgende leerkracht van ons team die ik interview is online leerkracht Wendy Damen! Wendy is een van onze leerkrachten die vol passie en enthousiasme is voor het lesgeven, online en fysiek op school.

Niet te verwarren met Wendy van Dalen, de oprichter en directrice van DfC

Het mooiste van lesgeven vindt zij de band die ze opbouwt met de leerlingen, de leuke gesprekken die ze met hen voert en niet te vergeten de kennis die ze over kan brengen.

Wendy Damen is ook degene die sinds het schooljaar 2023-2024 invalt voor de directrice wanneer zij met verlof is. Dit bevalt van beide kanten erg goed.
.

Vragen aan online leerkracht Wendy Damen

.

Je werkt sinds 2019 al voor DfC. Kun je hier iets meer over vertellen?

In 2018 mochten wij met ons gezin voor een paar jaar naar Amerika (Seattle) voor het werk van mijn man. Daarvoor heb ik 18 jaar gewerkt in het reguliere basisonderwijs in Nederland. Het eerste jaar in Amerika heb ik niet gewerkt, waardoor ik alle de tijd had voor mijn gezin, maar ook voor mezelf. Dit was erg fijn! 

In 2019 ben ik bij DfC gestart. Ik vond het een leuke uitdaging en had ook een klik met Wendy (van Dalen, red.)

Ik mocht leerlingen overnemen van een andere collega. Ik vond het leuk dat ik me alleen hoefde te focussen op Nederlands. Leuk is dat je les geeft aan leerlingen van verschillende leeftijden. Zo was mijn jongste leerling 4 en de oudste al 14.  Dat zorgt voor een leuke afwisseling.

Ik had niet gedacht dat je online zo’n band op kon bouwen met leerlingen. Maar dat kan dus echt!

Inmiddels woon ik weer terug in Nederland, maar werk dus nog steeds voor DfC. Ik kan het niet helmaal een hobby noemen omdat het serieus werk is, maar ik vind het ontzettend leuk!

foto van Issaquah in de USA

In die eerste periode woonde je met je gezin in Seattle. Hoe was dat?

Dat was echt een geweldige periode! We kwamen meteen in een warm bad terecht en er waren ook een paar Nederlandse gezinnen, waar we een heel fijn contact mee hadden en hebben.

We woonden daar in het dorp Issaquah. Een mooi dorp met een gemeenschap met veel verschillende nationaliteiten. De contacten met die mensen vond ik echt een verrijking van ons leven. Verder woonden we in een hele mooie omgeving met bergen en mooie natuur. Hier ben ik echt verliefd op geworden. Vooral het hiken in de bergen was heerlijk.

Ik vind het nog steeds erg bijzonder dat wij dit mee hebben mogen maken met ons gezin. We kijken dan ook alle 4 terug op een mooie periode daar.
.

In Seattle werkte je eerst nog een dagdeel op de Nederlandse school daar. Was dat goed te combineren met DfC?

Op zaterdagochtend gaf ik les op de Oranjeschool in Seattle. De rest van de week gaan de meeste kinderen naar een Amerikaanse school, dus de Nederlandse lessen waren in het weekend. Ik was verrast hoeveel Nederlanders en Belgen er in in de regio woonden. De school had 100 leerlingen. 

Op de Oranjeschool lag de focus ook op Nederlands, net als bij DfC. Ik gaf les aan groep 3. Bij DfC maak je aan het begin van het jaar afspraken met ouders en had ik er voor gekozen om de lessen te geven gedurende de werkweek, dus dit was goed te combineren.

gezinsfoto op Mount Rainier

Merkte je verschillen op tussen het onderwijs in Seattle en het Nederlands onderwijs? En zo ja, welke?

Het Nederlandse onderwijs op de Oranjeschool was wel een beetje vergelijkbaar met Nederland. Het was natuurlijk maar een paar uurtjes per week, dus willen ouders het echt bijhouden met Nederlands, zullen ze thuis ook moeten investeren. 

Als ik het Nederlandse onderwijs vergelijk met het onderwijs dat mijn kinderen kregen op de Amerikaanse school, zie ik zowel verschillen als overeenkomsten:

  • Ik denk dat er zowel in Nederland als in Amerika veel druk op de leerlingen wordt gelegd. Ze moeten zoveel. Verder maakt de plaats waar je woont veel verschil. Je moet namelijk naar de school die hoort bij jouw regio. Zo zijn er ook echt wel regio’s waar het onderwijs minder is. Vooral de regio’s waar de rijkere mensen wonen, hebben beter onderwijs. 
  • Wat ik leuk vind aan de Highschool van mijn kinderen is dat ze veel keuzes hadden en vakken konden kiezen die ze echt leuk vonden. 
  • Op de NTC-basisschool worden ouders veel meer betrokken bij het onderwijs.
  • In Nederland zie ik dat veel mensen het te druk hebben en is er, vind ik, minder ouderbetrokkenheid.

.

Wat is het gekste wat je mee hebt gemaakt tijdens een online les?

Een leerling was een keer de les vergeten, dus even een berichtje. De leerling was onderweg naar het vliegveld. Maar, dan doen we toch online les in de auto. Dit was wel met horten en stoten, omdat de verbinding regelmatig wegviel. Ze reden door de bergen reden, maar uiteindelijk met wat improvisatie was het een leuke les.
.

DfC heeft een team. Hoe is dat online?

In 2019 waren we nog een relatief klein team van 4 collega’s. Inmiddels zijn we met 13 collega’s. Sinds kort hebben we ook koffiemomenten, dit is gezellig, al valt het niet altijd mee om een goed moment te vinden.  Onze collega’s wonen allemaal in verschillende tijdzones.

Verder hebben we een paar keer per jaar een vergadering. Vaak zijn er dan wel veel collega’s aanwezig. Het is leuk om dan elkaar te zien en ervaringen uit te wisselen. Tussendoor heb je ook wel eens contact om bijvoorbeeld wat ideeën uit te wisselen.
.

Af en toe heb je binnen DfC een dubbele taak. Hoe vind je dat?

Dit is een mooie afwisseling naast het lesgeven. Ik ben iemand die op z’n tijd wel van uitdagingen en veranderingen houd. Deze zaken spreken me aan:

  • Ik vind vooral de intakegesprekken met nieuwe klanten erg leuk.
  • Ook vind ik het mooi om te horen waarom ze kiezen voor Nederlandse les voor hun kinderen.
  • Verder is het coachen van nieuwe collega’s inspirerend om te doen. Ik vind het fijn dat ik ze kan helpen met het opstarten en ideeën kan geven hoe de lessen aan te pakken.
    .

Hoe was de terugkeer naar Nederland voor jou en je gezin?

Een rollercoaster. We hadden graag nog wat langer willen blijven, maar kregen helaas de visa niet verlengd, dus moesten we wel een beetje noodgedwongen terug naar Nederland.

Ik weet nog dat we op vrijdag landden in Nederland en op zaterdag begon de lockdown. Dit was erg zwaar omdat ze in Amerika waar wij woonden Corona al aardig onder controle hadden en we eigenlijk weer ‘gewoon’ konden leven.

Gelukkig konden we terug in ons eigen huis, maar dit voelde ook erg vreemd. Het voelt niet meer echt als je eigen huis. Dus veel verbouwen en schilderen om het weer ‘eigen’ te maken.

Terugkomen met twee pubers van 16 en 12 jaar is ook zeker niet makkelijk. Zij moesten erg wennen aan het onderwijs hier en vooral ook aan de mentaliteit van de pubers. Over het algemeen gaan ze in Amerika echt respectvoller met elkaar om. 

We zijn nu twee jaar terug en gelukkig hebben we nu allemaal onze draai wel weer gevonden. Om maar even een quote van Wendy van Dalen te gebruiken: ‘In elke land waar je hebt gewoond, laat je een stukje van jezelf achter’.  Dit is ook echt zo! Een deel van mij is nog steeds daar, en dit is wel eens moeilijk, maar ik had het voor geen goud willen missen!
.

Je valt nu in Nederland af en toe in op een basisschool. Hoe is dat na bijna 5 jaar alleen online lesgeven?

Wennen! Maar ook wel weer erg leuk. Ik moet vooral wennen aan de tijdsdruk. Als bij DfC een leerling een bepaald onderdeel niet beheerst, heb je de tijd om dit veel te herhalen en er dieper op in te gaan. In het reguliere basisonderwijs ‘moet’ je weer verder met de rest van de lesstof, want aan het einde van het jaar moet wel de hele lesstof behandeld zijn.

Fysiek voor de klas staan is, vind ik wel weer leuk. Vooral als we een onderwerp behandelen en je met de hele groep hierover kunt praten en kinderen hun meningen kunnen geven. 

Dus wat ik het mooiste vind aan lesgeven kan zowel online als fysiek.

Tot slot: wat willen we zeker nog weten over ‘online juf Wendy’ wat je hier nog niet hebt verteld?

Haha, ik kan nog veel meer vertellen, want ik ben een open boek, maar dan wordt dit wel een heel lang interview.